Her ein dag(for over eit år sidan), då eg og klassa mi var på Polentur sjedde det noko som i mitt hovud berre skjer på film, til dømes ei dårleg utgåve av Bridget Jones. Tenkjer ofte at livet mitt er ein litt sånn crappy Hollywood film, og i denne nye fantastiske spalta på pernille drabløs sin grusomt kule blogg skal eg føre dykk gjennom haugar på haugar av “litt sånn crappy Hollywood” filmar. Dette blir digg !
Prøvde å redigere inn anletet mitt, men det vart for avansert
Any Who, denne dagen skulle heile “turlaget” på Hard Rock kafe i Berlin. Eg hadde nyleg på denne turen møtt ein fyr som eg likte og prøvde så klart å imponere han. Noko vesentleg i denne historia er at far min var med og ikkje akkurat fylgde mine forhåpningar. Men da, når alle hadde satt seg ned og skulle få maten sin (veggisburger til meg!!) så klarte den fantastiske far min å ikkje berre bryte eine foten på stolen sin men, da da da da! Begge framføtene på stolen, slik at den kolapsa og han satt på ein halv stol nede på golvet…
Eg vart Dritflau og satt å strirra ned i bordet. Medan han satt der å prøvde å vere morosam braut dei to andre føtene på stolen, og han satt og venta på at nokon skulle kome å hjelpe han opp… Der i det sekundet døde eg litt, heldigvis for meg synest alle andre at det var morosamt.
Eg veit faktisk ikkje om eg drog det ut longt nok; For han må ha såtte der, nede på golvet, i minst ti minutt. Ti veldig longe minutt. Berre prøv å sjå det for deg, ein relativt gammal mann med grått hår (på dei delana av hovudet han har hår) som sit på ein halveis knekt stol og gliser frå øyre til øyre.
Til hjelp for din fantasi
Heldigvis for mitt sjølvbilete har eg i etter tid lært at eg ikkje skal bli flau for alt familien min(og ofte det eg sjølv) gjer, så difor kjem sansynlegvis mykje av det ut her! Gled deg…
~ Den distempererte og kulaste venninda til pernille, you all know who the veggis is!
Kan ikkje anna enn å seie at dette var eit særs godt innlegg. Det er skriven så flott at eg nett kan sjå det føre meg! Eg skjønar at dette kunne vere ei ur-komisk hending og eg likar særs godt at du konkluderar med å ikkje verte flau fleire gongar.
Du lyt helsa din far, og eg ynskjar deg ein god aften vidare.
Hah… Pernille.. likte at du tok navnet mitt å greier, berre for at o Mari sku få en kommentar “utta’fra” :p
du e’mej ei go, ei!
Ikkje prøv deg, døst. Du veit eg kan slette denne om eg vil sant? Og på ekte ta namnet ditt?
Haha! dette var verkeleg morosamt, og kommentarane satte berre prikken over i’en på dette humoristiske komiinslaget!
(verte aldri skoffa når ej lese dinne bloggen, bra jobba Mari!)